„zaraz ciebie bedzie mozna na raty sprzedac… <dzwiek mechanicznych narzedzi tnaco-miazdzacych>” >XDD

z resztą co do słownikowej definicji:
głębokie przywiązanie do kogoś lub czegoś, umiłowanie, kochanie kogoś, czegoś; gorące, namiętne uczucie do osoby płci odmiennej
więc zarówno przywiązanie jak i umilowanie czy kochanie kogoś w przyjaźni pojawić się mogą, ale czy namiętność?

a tak ogólnie to miłość JEST piękna, ale równie piękna jest prawdziwa przyjaźń, a linia je rozróżniająca jest tak cienka, że cieżko czasami powiedzieć gdzie się znajduje.

Val – sugerując sie Twoją teorią o pożadaniu, miłość platoniczna nie jest miłością, a przyjaźnią…

ale moje skojarzenia nie są przecież definicją ;P więc nie czepiaj się szczegółów ;p

‚sfiksowalyscie, boscie dawno chlopa nie mialy!’ XD

wiesz, nigdy się nad tym nie zastanawiałam. ale raczej ze słowem ‚pożądać’ kojarzy mi się facet śliniący się na widok extra laski, chcący ją tylko przelecieć ;P

Ja jestem dzieckiem, które chce mieć swoja własną zabawkę. Nie lepszą, ale taką, którą nikt inny nie bedzie mógł sie bawić… Może kiedyś przystosuje się do społeczeństwa… A może znajdę kogoś, kto bedzie chciał być tylko mój?… Marzenie…

Miłość to chemia. Ale dzięki niej wybaczamy, godzimy się, cieszymy się ze szczęścia ukochanej osoby… Gdyby jej zabrakło, bylibysmy chłodni i obojetni. Ktoś by nas zawiódł – dalibysmy sobie spokój z ta osoba i bez skrupółów znaleźli kogoś na jego miejsce… Więc jednak uważam, że miłość jest ważniejsza? Nie. W przyjaźni nie powinno zabraknąć miłości. W miłości – przyjaźni. Takie jest moje skromne zdanie. Inaczej mamy tylko zwiazek partnerski, symbiozę – w obu przypadkach.

Myślę, że mimo wszystko ja Cie znam dość dobrze… ;) :*

Prawo katolickie jest chore… Mam wstręt do wszelkiego rodzaju instytucji, m. in. Kościoła… :/

A skojarzenie przy karuzeli naprawdę śliczne było :*

wszystko cacy, tylko CO motywuje to pozadanie, co jest jego motorem napedowym, jesli nie wlasnie chec zawlaszczenia drugiej osoby?
jak slysze slowo ‚pozadac’, to przed oczami staje mi male dziecko, ktore chce miec zabawke lepsza od wszystkich innych dzieci z podworka ;P

Ale uważam, że miłość, chociaż samolubna, to jest najważniejsza… taka moja opinia… ._.

po pierwsze:</b>
Kobieta może być przyjaciółką mężczyzny, lecz by uczucie to trwało, niezbędne jest wesprzeć je odrobiną fizycznej antypatii. (Nietzsche Friedrich)
i o to mi mniej więcej cały czas tu chodzi.

po drugie:</b>
To, co między kimś a kimś jest to po prostu jest, nie wymaga nazwy i kategorii. Jeśli para przez innych uważana za przyjaciół ufa sobie na tyle i chce być jeszcze bliżej – to będą. I nie znaczy to, że nie są „przyjaciółmi”. To tylko nazwa.
ok, tu sie zgodzę. ale w takim momencie przyjaciele przestają być juz tylko przyjaciółmi. przyjaciółmi owszem, są nadal ale jednocześnie decydując się na krok dalej powoli zaczynają definiować nowe relacje między sobą, na pewno w jakimś aspekcie różne od czystej przyjaźni.
a nawet jeśli by później żałowali jakichś zachowań i próbowali zapomnieć, udawać że nic się nie zdarzyło etc, to coś między nimi się w takiej chwili zmienia. i zmienia się nieodwracalnie.

po trzecie:</b>
Chcesz też trzymać kogoś tylko dla siebie, budzi się zazdrość.
taka prawdziwa, dorosła miłość powinna być od zazdrosci wolna. bo skoro we wzajemnych relacjach dochodzicie do wniosku, że ‚tak, chcemy czegoś więcej niż czysta przyjaźń’, to musicie sobie 100% ufać, jeśli sobie ufacie, to po co zazdrość? po co ograniczanie? ufasz = wierzysz, że nie zdradzi, ze nie zrobi nic przeciwko etc.
szkoda tylko, że tak niewielu ludzi umie to zastosować..

po czwarte:</b>
a wiec do TEGO zmierzamy, tak? nagle okazuje sie, ze tym, co ma odrozniac od wszystkiego innego te piekna, wzniosla, niecielesna, metafizyczna, romantyczna, kobieca milosc jest SEKS?
nie, seks, intymna bliskość czy nawet samo pożądanie rozróżnia przyjaźń od miłości ogółem. bo tak jak już wyżej pisałam – w momencie podjęcia decyzji o zachowaniach nie czysto przyjacielskich w związku dwojga ludzi, dochodzi do zmian chociażby w postrzeganiu siebie nawzajem.
i przecież nie piszę, że chodzi tylko o to – zwykła odpowiedź do tego co sam poruszyłeś – do poczucia bliskości ;] a nie każdy jest przecież romantyczny ;P

po piąte:</b>
> ‚przeciez przyjaciela/ciółki(;P) nie pocalujesz’
No wlasnie tez sie nie zgodze ;P No bo czemu? ;P Kto tego zabroni? :P
oraz
poza tym – kto mi zabroni ‚takiego zachowania’ z przyjaciolka?
nie zabroni nikt. jednak trzeba mieć wówczas świadomość następstw (a o tym już pisałam dwa razy i trzeci mi się nie chce ;P). chyba, że jest to jakaś niepisana umowa między dwojgiem ludzi, że jak nam się zechce, to idziemy do łóżka i nie traktujemy tego jako kroku w stronę czegoś więcej – wówczas jest ok ;]

a tak poza tym przyjaciela też się przecież w jakimś sensie kocha, prawda? bo jest to związek dwojga ludzi zbudowany na zaufaniu, oparciu, obecności, zrozumieniu. jednak jest to inna miłość. bez takiej czułości czy takiej bliskości jaką dać ci może ukochana osoba, druga połówka czy jakkolwiek tego nie nazwiesz.