Co do fanatyków – kilka komentarzy wyżej napisałem:

On często przytacza bardzo przejaskrawione przykłady – może w stanach więcej osób wierzących to osoby wierzące bardzo dosłownie/fanatycznie

Tak jest w całej jego książce. Wygląda na to, że w Stanach, jeśli ktoś wierzy, to wierzy bardzo gorliwie i dosłownie.
Z drugiej strony to może i o to chodzi, by wierzyć do końca, a nie wybiórczo i sobie interpretować po swojemu? W Polsce określenie „osoby wierzącej” znaczy chyba zupełnie co innego. Abstrahując już od „na 34 miliony obywateli mamy 30 milionów katolików”, które uważam za kłamstwo statystyczne (nie wierzę, że wszyscy to osoby faktycznie wierzące i praktykujące, a nie po prostu siłą wpisane w rejestr poprzez chrzest (jak ja :P)), to po prostu wiele osób przyjmuje istnienie Boga, Jezusa (najlepiej jako wzoru do naśladowania – kiedyś nawet o tym w wypr. na religię pisałem) etc., modli się czasem, ale nie stawia słów religii na pierwszym miejscu w swoim życiu. Natomiast postaci przedstawiane przez Dawkinsa zdają się brać nakazy religii bardzo serio (nawet, jeśli te ze Starego i Nowego Testamentu są ze sobą… sprzeczne) i w tych fanatycznych wypadkach faktycznie łatwo dostrzec nam to, co jest nie tak.
Gdybym miał okazję zadać Dawkinsowi pytanie, spytałbym właśnie, czy na ogół spotyka się z takimi religijnymi fanatykami, czy raczej stosuje ich wyłącznie jak przykłady dla poparcia swoich tez (co też będzie naginaniem faktów :P). I gdyby pożył trochę w Polsce, czy faktycznie wierzyłby, że mamy tu 30 mln takich katolików, o jakich pisze.

Swoją drogą to jedno, że to temat rzeka, ale druga kwestia jest taka, że mam czasem wrażenie, że nie da się silić jednocześnie na chłodny obiektywizm i niesprawianie wrażenia, że się religię ostro atakuje. No, może nie tyle nie da, co dla mnie okazuje się trudne ;-) Im obiektywniej i logiczniej staram się do tematu podejść, tym więcej dziwactw i absurdów zauważę…
Btw. Brytyjczycy ponoć właśnie uznali religię za jedną z najgorszych plag XXI wieku ;)

„Pocieszam” się faktem, że każdy z nas któregoś dnia dowie się, jak to naprawdę jest ;).

Zresztą z poglądami Dawkinsa to też różnie. On często przytacza bardzo przejaskrawione przykłady – może w stanach więcej osób wierzących to osoby wierzące bardzo dosłownie/fanatycznie. W świetle takich przykładów religijnych bojowników z całego serca nienawidzących ateistów za to, że są ateistami – faktycznie, religia może być tytułowym „źródłem zła wszelkiego”. Ale wydaje mi się, że w naszych rejonach ludzie podchodzą do tego i tak z trochę większym dystansem, jakąś otwartością umysłu… I tu ja bym chyba religii źródłem całego zła nie nazwał, a raczej stwierdził, że niech każdy sobie czerpie swój system wartości skąd mu się podoba.