Spokojnie, to tylko utrata danych…

Tytuł posta… Cóż, półtorej utraty danych temu widziałem go jako nagłówek jakiegoś artykułu w jakimś newsletterze. Ja natomiast zmieniam nazwisko na Pan Utrata Danych.

Raz pierwszy

Wieczorem, w piątek 15 (±1) sierpnia 2008r. zahibernowałem Windowsa XP (a żebyście wiedzieli, że legalnego! God Bless MSDN AA). O poranku 16 (±1) sierpnia 2008 komputer automatycznie uruchomił się o godz 6:00 (tak skonfigurowany w BIOSie). Około godziny 8 obudziłem się ja sam. Oczom moim ukazał się komunikat: DISK READ ERROR. Press CTRL+ALT+DEL to restart. Nie było już co odhibernowywać.

Poczytaj sobie całą fajną resztę tego wpisu »

Update z życia

To może takie małe „co u mnie”. Dawno nie było.

W tym odcinku:

  • O nerwach ikariego po utracie (sprawnego) roweru
  • Narzekania ikariego pragnącego świętego spokoju w domu
  • SKOŃCZYŁA SIĘ KAWA!
  • Konwent Funekai w Łodzi :)
  • Lokalna tragedia :( edit: z happy endem :)

Semestr skończony dumnie. Są wakacje.

Poczytaj sobie całą fajną resztę tego wpisu »

Że GDZIE, do cholery, był Matt?!

Pamiętacie Matta? No mam nadzieję.

Nareszcie, po dłuższej przerwie, ukazało się jego nowe wideo! Jak się okazuje, Matt był w Polsce. Nie było mnie tam. Jako jego fan, czuję się potwornie rozgoryczony :( Jest z tego nawet kawał relacji.

Abuuu, ja chcę poznać Matta, ja chcę tańczyć obok niego na wideo ;_;

Oto nagranie Matta z 2008 (imponujące):


Where the Hell is Matt? (2008) from Matthew Harding on Vimeo.

Uczelniane projekty – odbębnić i zapomnieć? – cz.2a

Dziś dwa projekty bazodanowe pierwszy z dwóch projektów bazodanowych. No cóż, odbębnić przeważa. Bo cóż innego można zrobić, gdy celem ćwiczenia jest „zrobić cokolwiek, co korzysta z TuNazwaTechnologii”. W szczególności irytujące było to przy projekcie „Biblioteka”… ale o tym za chwilę następnym razem :)

Oba projekty realizowane były na semestrze IV, czyli właśnie ukończonym. Oba miały korzystać z baz danych – jeden dlatego, że przedmiot nazywał się „Systemy Baz Danych”, a drugi bo tak. Jako ludzie kulturni realizujemy z Michałem oczywiście najczęściej bazy danych dokumentujące dobytek kulturowy cywilizacji w jakimś sympatycznym zakresie ;-). Dlatego też projekty od samego początku kręciły się wokół kolekcji muzycznej oraz kolekcji książek. No fakt, powodem oparcia się na kolekcji muzycznej było także to, że bazę danych tego rodzaju obaj już robiliśmy… w liceum, na zajęciach z informatyki. To i dane – dość pokaźna ich ilość z licealnej bazy MKLa – były już gotowe.

Jak to wyglądało? Od czego należało wyjść, jakie były wymagania, jak się nad tym pracowało i co z tego wyszło? No cóż… :) Skoro nadal to czytasz, to zapewne lubisz takie narzekania…

Projekt nr 2 – sklep muzyczny

Czemu sklep, a nie kolekcja? Ano bo kolekcja to taka dość statyczna jest i chyba MKLowa baza od początku bardziej sklepową była ;)

Wymagania? Jakaś baza, kilka tabel, jakieś relacje między nimi, jakiś formularz, jakieś raporty. I „żeby coś liczyło w bazie”. Technika realizacji? Dowolna, czyli MS Access 2003, a przynajmniej tak zrozumiała tę dowolność znakomita większość grupy (roku?). My się wyłamaliśmy i [żeby się nie męczyć :P] zrobiliśmy to w czymś, co znamy i w czym powstawała licealna wersja projektu: nieśmiertelny tandem PHP+MySQL. O dziwo PHP na uczelnianym serwerze jest, a MySQL można sobie utworzyć. Bezboleśnie.

Zasadniczo główny kod został rozbudowany i dopieszczony przez MKLa, bez bicia przyznaję, że mój udział był raczej znikomy, a są miejsca, że nawet nie wiem, jak coś działa ;P Cóż więc tu mogę powiedzieć.

W warstwie prezentacji (student informatyki umie stosować mądre określenia na proste rzeczy) jest to bardzo prosty HTML potraktowany bardzo prostym stylem CSS, a grafika całej strony z podstronami zamyka się w kilku obrazkach. Błękit (miał być szafirowy, okazał się wpadać w ciemny turkus – bo nie miałem skalibrowanego monitora), pomarańcz, trochę ciemnej czerwieni tam, gdzie pole powoduje zmiany w bazie.

Strona główna sklepu z rozwiniętym pierwszym działem Sklep muzyczny - wybrany jeden album bez okładki
Sklep muzyczny - raporty dot. zamówień Sklep muzyczny - wybrany album z okładką

W sklepie znalazło się też kilka javascriptowych myków takich jak obsługa okłądki płyty – gdy nie ma nic w bazie, mamy „brak okładki” widziany na screenie nr 2, ale gdy jest wpis w bazie, a nie uda się pobrać poprawnej okładki (link jest nieaktualny – bo tak naprawdę okładki kradniemy z innych serwisów ;P), to JS podstawia znów domyślny obrazek „brak okładki”, by nie zostawić brzydkiego krzyżyka. Drugi myk to formularz, w którym ustalamy kryteria do wygenerowania raportu – wszystko jest w nim kosmicznie dynamiczne (hail to MKL) – treść formularza zmienia się w zależności od wybranych opcji, natychmiast po kliknięciu (no AJAX here).

Tak, sklep jest zrealizowany od strony zarządzania sklepem, a nie z punktu widzenia klienta! Daje to większe pole manewru do dłubania w bazie danych.
Zamówienia początkowo były na każdy album z osobna, ale pani prowadząca przedmiot nie czuła się z tym dobrze i trzeba było dorobić jakieś „koszyki” ;-)

Tu można pobawić się sklepem i jego bazą danych – ale proszę nie psuć. Bazę ewentualnie możemy co jakiś czas przywracać do stanu oryginalnego (przykładowego), ale lepiej nie stwarzać ku temu okazji ;) W razie nadużyć sklep i baza zostaną po prostu usunięty z konta, więc po co to komu ;)

Największy ból projektu?

Największym problemem było tu… oddanie projektu. Mieliśmy gotowy długo przed terminem, ale prowadzące nie wykazywały zainteresowania / nie potrafiły znaleźć czasu (?), by rzucić na niego okiem. Dlatego też poprawki pod kątem ich widzimisię takie, jak wprowadzenie koszyków, trzeba było robić pod koniec semestru, gdy chcieliśmy zająć się innymi przedmiotami.

Czego nauczył mnie ten projekt?

Y… e… zakładać konto MySQL na uczelnianym serwerze. Śmiać się z tych, którzy psioczą miesiącami na Accessa, a robią w nim projekt przecież z własnego wyboru, lub nieświadomości, że wybór w ogóle był. Ale o tym przecież była mowa już na początku semestru..

Nie nauczył mnie natomiast wygenerowanego losowego hasła do bazy danych – o wiele za długie i zbyt losowe ;) Więc kilkukrotnie jeden z nas je dyktował, a drugi klepał :D

Czas wykonania – no idea.
Skład: ikari & MKL.
Podział pracy: unfair. [yeah, przyznaję]
Satysfakcja: 7/10 [just because]

Rower statystykom mówi „nie”!

Już był w ogródku, już witał się z gąską…

Mój licznik rowerowy bardzo nie lubi pełnych setek w polu „przebieg”. Poprzednio zresetował mi się przy 200km bo go puknąłem, teraz po raz kolejny.

Już wyświetlał 298km (czyli przejechałem w tym sezonie już 500km, wow :)), gdy zaintrygowało mnie pewne naprężenie w matrycy ekraniku LCD. Nie zobaczyłbym go, gdyby nie okulary polaryzacyjne… Ale zobaczyłem. I przyszło mi do głowy przycisnąć ekranik i zobaczyć, czy się coś zmieni. Zmieniło się – licznik się zresetował.

Okazuje się, że mój licznik wystarczy ścisnąć po bokach, przekręcić albo stuknąć palcem, by wszystkie wartości i ustawienia poszły się kochać. I porządne dokręcenie zamknięcia od baterii po poprzednim resecie nie pomogło – widocznie nie styka/zwiera coś innego.

PS. „Potencjalnie ostatnie zdjęcie w życiu”, czyli „43km/h rowerem po chodniku, z telefonem komórkowym w dłoni, robiąc tytułowe zdjęcie”:
Potencjalnie Ostatnie Zdjęcie W Życiu